Τρίτη, 19 Αυγούστου 2014

ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΛΙΣΒΟΡΙΟΥ


Π Ρ Ο Δ Ρ Ο Μ Ε Ι Α  2014

Το εκκλησιαστικό συμβούλιο της ενορίας  μας, προσπαθώντας να δώσει ακόμη μεγαλύτερη λαμπρότητα στην πανήγυρη του χωριού μας, διοργανώνει και φέτος  διάφορες εκκλησιαστικές εκδηλώσεις, επί μία εβδομάδα, πριν από την πανήγυρη του Ναού μας, με την ονομασία «ΠΡΟΔΡΟΜΕΙΑ». Θα χαρούμε πολύ με την παρουσία σας.

 ΤΟ  ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΧΕΙ ΩΣ ΕΞΗΣ


 ΣΑΒΒΑΤΟ   23- 8-2014

Ø  Ο όρθρος και Θεία Λειτουργία επί τη αποδόσει της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο ξωκκλήσι της Παναγιούδας περιοχής Καυκάρας.

ΚΥΡΙΑΚΗ   24-8-2014

Ø  Ετήσιο κτητορικό Μνημόσυνο, των κτητόρων, ευεργετών και δωρητών του Ναού μας.

 

ΔΕΥΤΕΡΑ  25-8-2014

Ø  Ιερά αγρυπνία επί τη εορτή της ενορία μας. (10μ. μ.  - 1,30 π. μ.).

 

ΤΡΙΤΗ  26-8-2014

Ø  Μέγας πανηγυρικός Εσπερινός στο παρεκκλήσι του Αγίου Φανουρίου. (7Η μ.μ).

 

ΤΕΤΑΡΤΗ   27-8-2014

Ø  Όρθρος και Θεία Λειτουργία στο παρεκκλήσι  «ΑΓΙΟΥ ΦΑΝΟΥΡΙΟΥ».

 

ΠΕΜΠΤΗ   28-8-2014

Ø  Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός επί τη Πανηγύρει του Ναού μας. (7Η   μ. μ).

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ   29-8-2014

Ø  Όρθρος – Θεία Λειτουργία – Λιτάνευση της ιεράς εικόνος και τεμαχίου Λειψάνου του Τιμίου Προδρόμου,  μετά πάσης λαμπρότητος.

Ø  Ευλογία – διανομή «ΡΕΒΥΘΑΔΑΣ»

Πέμπτη, 20 Μαρτίου 2014

ΣΤΑ ΡΟΔΑΦΝΙΔΙΑ

Κατώτερη Παλαιολιθική Λέσβος

 (ανασκαφή, επιφανειακή έρευνα και γεωφυσική έρευνα)

 

 ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΡΗΤΗΣ ΤΜΗΜΑ ΙΣΤΟΡΙΑΣ - ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ

 


Τα Ροδαφνίδια στο Λισβόρι της Λέσβου είναι  μια υπαίθρια θέση της Κατώτερης Παλαιολιθικής που ανασκάπτεται συστηματικά (2012-2016) από το Παν/μιο Κρήτης και διεθνή ομάδα εργασίας υπό την επιστημονική διεύθυνση της Νένας Γαλανίδου. 

Η θέση εκτείνεται σε χαμηλό λόφο, που ορίζεται από δύο ρέματα τα οποία εκβάλλουν στον κόλπο της Καλλονής. Απέδωσε πολυάριθμα ευρήματα, στην πλειονότητά τους λίθινα εργαλεία –χειροπελέκεις και κοπείς της Αχελαίας πολιτισμικής φάσης– που χρονολογούνται στη Μέση Πλειστόκαινη Εποχή (780.000-125.000 χρόνια πριν από το παρόν) ίσως και παλαιότερα. Η λιθοτεχνία εντοπίζεται σε ποτάμιες και λιμναίες αποθέσεις, σε ένα τοπίο σμιλεμένο από την ηφαιστειακή δραστηριότητα, όπου αφθονούν λίθινες πρώτες ύλες. Η ανασκαφή ρίχνει φως σε μιαν άγνωστη πτυχή της πρώιμης προϊστορίας του νησιού και του Αιγαίου, καθώς αποκαλύπτει την πρώτη μεγάλη Αχελαία θέση του Ελλαδικού χώρου. Τα ευρήματά της συνδέουν την πρώιμη αρχαιολογία της Ελλάδας με την παγκόσμια έρευνα για την καταγωγή και εξέλιξη του ανθρώπου και την πορεία του από την Αφρική προς την Ευρώπη και αντίστροφα. Γεωλογικά δείγματα έχουν ήδη ληφθεί για εργαστηριακές αναλύσεις και υπολογισμό της ηλικίας των στρωμάτων με μεθόδους απόλυτης χρονολόγησης (π.χ. Οπτικώς Διεγειρόμενη Φωταύγεια, Παλαιομαγνητισμός).


Ποιοι ήταν αυτοί οι πρώτοι κάτοικοι του Ελλαδικού χώρου; Ήταν ένα ή περισσότερα είδη; Ήταν Homo erectus, ήταν Homo heidelbergensis ή κάποιο άλλο είδος; Παραμένει άγνωστο. Πρέπει να σημειωθεί ωστόσο ότι και τα δύο αυτά είδη κατασκεύαζαν και χρησιμοποιούσαν χειροπελέκεις, τα εργαλεία δηλαδή που αποκαλύπτει η ανασκαφή μας σε μεγάλους αριθμούς και που βρίσκονται σε θέσεις της Πρώιμης Παλαιολιθικής στην Ευρώπη, την Ασία και την Αφρική. Αξίζει να σημειωθεί ότι λιγοστές θέσεις της ηπειρωτικής Ελλάδας και της Λευκάδας έχουν αποδώσει χειροπελέκεις, πουθενά ωστόσο δεν απαντώνται σε τέτοια έκταση και πυκνότητα όπως αυτή στα Ροδαφνίδια. Τα πλέον ενδιαφέροντα ευρήματα είναι κοπείς, εργαλεία σε μεγάλες φολίδες με ευθύγραμμη ή λοξότμητη κόψη, τα πρώτα τέτοια ευρήματα στον Ελλαδικό χώρο που υποδηλώνουν ότι οι ανθρωπίδες της Λέσβου μετείχαν μιας κοινής πολιτισμικής παράδοσης που απλώνεται από την Ευρώπη μέχρι την Ινδία αλλά εντοπίζεται κυρίως στην Αφρική. Τα Ροδαφνίδια λοιπόν αποτελούν κλειδί για την κατανόηση των μετακινήσεων και προσαρμογών προγονικών μας ειδών στο ανατολικότερο άκρο της Ευρώπης, που είναι ταυτόχρονα και το δυτικότερο της Ασίας. 


Η υπόθεση εργασίας που ερευνούμε είναι εάν και, εάν ναι, πότε κατά τη διάρκεια των παγετωδών της Κατώτερης Παλαιολιθικής Εποχής η λεκάνη του σημερινού κόλπου της Καλλονής μετατρεπόταν σε μια μεγάλη λίμνη που προσέλκυε θηράματα και ανθρωπίδες. Η ποσότητα και η πυκνότητα των ευρημάτων καταδεικνύει ότι οι ομάδες ανθρωπιδών επέστρεφαν συχνά και ζούσαν στις παρυφές της. Στη Λέσβο έφταναν περπατώντας κατά μήκος γέφυρας ξηράς στο ανατολικό τμήμα του νησιού (στο στενό της Μυτιλήνης η απόσταση από την Ασία είναι σήμερα μικρότερη των 20 χλμ.) κατά τη διάρκεια των παγετωδών περιόδων, όταν το νερό των ωκεανών ‘κλειδωνόταν’ στους παγετώνες και εμφανιζόταν ταπείνωση της θαλάσσιας στάθμης. Μέσα από τη μελέτη των βαθυμετρικών χαρτών στο στενό αυτό πέρασμα γνωρίζουμε ότι μια υποχώρηση της θαλάσσιας στάθμης κατά 60 μ. αρκούσε για να ενωθεί η Λέσβος με τη Δυτική Ασία. Με αφορμή τις ανθρώπινες αποκρίσεις στις αλλαγές του τοπίου και των ακτογραμμών, η έρευνα στην περιοχή γύρω από τα Ροδαφνίδα ανοίγει ένα παράθυρο στην πανάρχαιη ιστορία της κλιματικής αλλαγής.


Στη ομάδα συμμετέχουν οι εξής ειδικοί από τα πεδία της αρχαιολογίας και των γαιοεπιστημών: Γιώργος Ηλιόπουλος, Λέκτορας Γεωλογίας του Παν/μιου Πατρών, Geoffrey King, Διευθυντής Γεωλογικών Ερευνών του C.N.R.S. Γαλλίας, John MacNabb, Επίκουρος καθηγητής Αρχαιολογίας του Παν/μίου Southampton, Νίκος Ζούρος, Αναπληρωτής καθηγητής Γεωγραφίας του Παν/μίου Αιγαίου, Ανδρέας Μαγγανάς και Αθανάσιος Κατερινόπουλος, καθηγητές Γεωλογίας του Παν/μίου Αθηνών, Χρόνης Τζεδάκης, Καθηγητής Γεωγραφίας του Παν/μίου του Λονδίνου, James Cole, Εντεταλμένος διδασκαλίας του Παν/μίου της Οξφόρδης, και Κατερίνα Βασιλειάδου, ρευνήτρια του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας Απολιθωμένου Δάσους Λέσβου στο Σίγρι. Στο πλαίσιο της ανασκαφής εκπαιδεύτηκε ομάδα προπτυχιακών και μεταπτυχιακών φοιτητών των Παν/μίων Κρήτης, York και Leuven στις αρχαιολογικές μεθόδους πεδίου.


Η έρευνα χρηματοδοτείται από το Πανεπιστήμιο Κρήτης, τη Διεύθυνση Πολιτισμού της Γ.Γ. Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής και την Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου. Σημαντική υπήρξε, εξάλλου, η επιστημονική και υλικοτεχνική υποστήριξη της Λ΄ ΕΠΚΑ, καθώς και η τεχνική συνδρομή και φιλοξενία που μας παρείχε ο Δήμος Λέσβου και το Τοπικό Συμβούλιο Λισβορίου.

Εργασίες στο πεδίο, Μάιος 2013
http://bo-history.edu.uoc.gr/files/items/1/1617/img_4020.jpg?rnd=1382600885
Επιφανειακή έρευνα γύρω από τις θερμοπηγές

http://bo-history.edu.uoc.gr/files/items/1/1617/img_4016.jpg?rnd=1382600885
Διάλειμμα από την επιφανειακή για κολατσιό δίπλα στις θερμοπηγές

http://bo-history.edu.uoc.gr/files/items/1/1617/img_3979.jpg?rnd=1382600887
Όλα έτοιμα για τη γεωφυσική έρευνα

http://bo-history.edu.uoc.gr/files/items/1/1617/img_3998.jpg?rnd=1382600888
Ξανανοίγοντας την καταχωμένη με φελιζόλ και γεω-ύφασμα τομή

http://bo-history.edu.uoc.gr/files/items/1/1617/img_3994.jpg?rnd=1382600889
O Neil Suttie παίρνει δείγματα για χρονολόγηση με παλαιομαγνητισμό

http://bo-history.edu.uoc.gr/files/items/1/1617/img_4001b.jpg?rnd=1382600886
Η τομή μετά τη δειγματοληψία του Neil

Ιούλιος 2013

http://bo-history.edu.uoc.gr/files/items/1/1617/img_0090.jpg?rnd=1382602782

http://bo-history.edu.uoc.gr/files/items/1/1617/img_0369.jpg?rnd=1382602783

http://bo-history.edu.uoc.gr/files/items/1/1617/img_0581.jpg?rnd=1382602784

http://bo-history.edu.uoc.gr/files/items/1/1617/img_0124.jpg?rnd=1382602783

Δημοσιεύσεις

Τρίτη, 11 Μαρτίου 2014

ΕΝ ΟΨΕΙ ΚΑΙ ΠΑΛΙΝ ΕΚΛΟΓΩΝ...

  «Το Λισβόρι το Λισβόρι δεν ψηφίζει με το ζόρι» -  ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ 16/4/2011


Επειδή επί τριάντα χρόνια υπηρέτησα στο Δήμο Πολιχνίτου, σαν διοικητικός υπάλληλος και άλλες τρεις τετραετίες υπήρξα πρώτος σε σταυρούς προτίμησης αιρετός Δημοτικός Σύμβουλος. Και επειδή υπήρξα ο πρώτος Αντιδήμαρχος της πρώτης τετραετίας του Καποδιστριακού Δήμου Πολιχνίτου, φρονώ ότι έχω το δικαίωμα να συγκρίνω τις τρεις περιόδους της Τοπικής Αυτοδιοίκησης που έζησα και να εκφράσω υπεύθυνα τις προσωπικές μου απόψεις.
Καταρχήν, στη μείζονα περιοχή Πολιχνίτου, είχαμε τους μικρούς αυτοδιοικητικούς οργανισμούς, ήτοι το Δήμο Πολιχνίτου και τις Κοινότητες Βρίσας, Λισβορίου, Βασιλικών και Σταυρού. Ο καθένας απ αυτούς τους αυτοδιοικητικούς Οργανισμούς, είχε τα δικά του χαρακτηριστικά που σε γενικές γραμμές οφειλόταν στις εδαφικές διαφορές, αλλά πρωτίστως στην ιδιοσυγκρασία και νοοτροπία των κατοίκων, τις βιοτικές ανάγκες και στις τοπικές συνήθειες του καθενός.
Πέραν, όμως, απ τις φυσιογνωμικές διαφορές των χωριών της περιοχής μας, αλλά και των κατοίκων που απαρτίζουν τον πληθυσμό, όλα τα χωριά υπήρξαν και είναι νοικοκυρεμένα και φιλοπρόοδα. Είναι χωριά που έχουν βγάλει διακεκριμένους επιστήμονες, επιτυχημένους επιχειρηματίες, στρατηγούς, δικηγόρους, μεγαλογιατρούς, καθηγητές Πανεπιστημίου, αρεοπαγίτες, αλλά και τεχνίτες μαστόρους στη στεριά και στη θάλασσα.
Είχε, λοιπόν, το κάθε χωριό απ αυτά, (πέραν του Πολιχνίτου, που ήταν Κεφαλοχώρι), τον Πρόεδρο της Κοινότητάς του, το Γραμματικό του που ήταν και Ληξίαρχος και Ανταποκριτής ΟΓΑ, έναν υπάλληλο που φρόντιζε να τρέχουν οι βρύσες, να ανάβουν οι λάμπες του κοινοτικού φωτισμού, να γίνεται η αποκομιδή των σκουπιδιών, μα αν μη τι άλλο είχε ο κάθε κάτοικος έναν άνθρωπο να πάει να πει τον πόνο του, να κάνει το παράπονό του, αφού και ο λόγος το λέει «τα παράπονά σας στο Δήμαρχο ». Είχε ακόμα τον παπά του το κάθε χωριό, που με τους ψάλτες ή τον ψάλτη, λειτουργούσαν τις εκκλησίες και είχαν ανοιχτές τις πόρτες, για να βρει αναπαμό κάθε ψυχικά κουρασμένος. Τέλος, είχε το μπακάλικο, το χασάπικό του, τα καφενεία του, όπου γινόταν οι τοπικές συναλλαγές, οι συναντήσεις και οι κοινωνικές επαφές των κατοίκων.
Όμως, το κάθε χωριό είχε και το Δημοτικό Σχολείο του, που διέθετε θέσεις εκπαιδευτικών ανάλογα με τον πληθυσμό και προπαντός, ανάλογα με τον αριθμό των μαθητών κάθε σχολείου.
Το δημογραφικό πρόβλημα, που είναι μια κατάρα για το Έθνος μας και που καμία υπεύθυνη Κυβέρνηση δεν μπόρεσε ή δεν θέλησε να το επιλύσει, έγινε αιτία να λιγοστέψουν οι γεννήσεις, να ελαχιστοποιηθεί ο αριθμός των μαθητών, να κλείσει καταρχήν το Σχολείο του Σταυρού, να ακολουθήσει το Σχολείο των Βασιλικών κατά τη διάρκεια του Καποδιστριακού Δήμου και τώρα να έλθει ο περιβόητος «Καλλικράτης», η ταφόπλακα της υπαίθρου, ειδικά της επαρχίας δηλαδή της Ελλάδας, να αποφασίσει το κλείσιμο και του σχολείου του Λισβορίου.
Προτού ξανοίξω στο χαρτί τις σκέψεις μου, για την επαπειλούμενη κατάργηση του σχολείου του Λισβορίου, θα ήθελα να τονίσω πως και ο «Καποδίστριας» και ο «Καλλικράτης», υπήρξαν απρογραμμάτιστες Κυβερνητικές ενέργειες, που πέραν του ότι έπληξαν συναισθηματικά τις μικροκοινότητες των κατοίκων της Επαρχίας, συνέβαλαν στην πιο γρήγορη και επί του ασφαλούς ερήμωση των χωριών μας. Χωρίς την εξασφάλιση οικονομικών πόρων, χωρίς οργανωμένες τεχνικές και οικονομικές υπηρεσίες, αλλά και χωρίς τη δυνατότητα πρόσληψης έστω και ενός οδοκαθαριστή ή ενός διοικητικού υπαλλήλου, που είχε και έχει ανάγκη ένας οργανισμός, η αυτοδιοικητική κατάσταση του τόπου μας (και μιλώ για την Επαρχία), πήγε απ το κακό στο χειρότερο. Τώρα δε, που με τον «Καλλικράτη» ολόκληρο το νησί της Λέσβου, ένα απ τα μεγάλα νησιά της Μεσογείου, το έκαναν έναν Δήμο οι μαστόροι της πολιτικής, γιατί έτσι σ αυτούς συνέφερε, δεν θα αργήσουμε να δούμε πιο τραγικά φαινόμενα και να το περιμένετε να δείτε μεγαλύτερη ερήμωση και ξεπεσμό των χωριών μας, που ανθούσαν, που ήταν ζωντανά, πριν αρχίσουν οι συνενώσεις και πριν να μας έρθει ο «Καποδίστριας».
Αποφάσισε, λοιπόν, το Υπουργείο Παιδείας Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, ασφαλώς ύστερα από εισήγηση των αρμόδιων γραφείων Παιδείας Λέσβου, μεταξύ άλλων, να καταργήσει και το Δημοτικό Σχολείο Λισβορίου και να μεταφέρει απ το νέο σχολικό έτος τα παιδιά του Λισβορίου στο πολυθέσιο σχολείο Πολιχνίτου.
Πέραν του ότι γενικά το κλείσιμο ενός σχολείου, γίνεται αιτία να αδειάσει τελικά όλο το χωριό. Αλλά και η δημιουργία μεγάλων σχολικών μονάδων, ύστερα από συγχωνεύσεις, αναδεικνύει δυσδιάκριτα φαινόμενα, όπως είναι το χάσιμο της προσωπικής επαφής μαθητού εκπαιδευτικού, μαθητική διαρροή, αλλά και επιθετική συμπεριφορά μικρών μαθητών, που ιδίως έχει αναπτυχθεί ήδη σε μεγάλα αστικά κέντρα, θα πρέπει να σταθμίσουν οι υπεύθυνοι της παιδείας λοιπόν, ειδικά στην περίπτωση της κατάργησης του Δημοτικού Σχολείου Λισβορίου, για τους παρακάτω λόγους:
Το Λισβόρι είναι ίσως, τολμώ να γράψω, το πιο ζωντανό χωριό του νησιού μας. Ο αριθμός των οικογενειών που είναι σε παραγωγική ηλικία, είναι αξιοπρόσεκτος. Εργατικοί άνθρωποι και άξιοι νοικοκύρηδες, άντρες και γυναίκες, παλεύουν ολοχρονίς στη στεριά και στη θάλασσα και είναι αυτοί που γεμίζουν τις αγορές της Μυτιλήνης, τον Πολιχνίτο, αλλά και του τελευταίου χωριού της Λέσβου, με σιτάρι, κρεμμύδια, όσπρια, ιδίως ψημένα ρεβίθια, με καρπούζια και πεπόνια, αλλά και με ζωοτροφές, βίκο, άχυρο, τριφύλλια. Όμως και αλιεύματα κάθε είδους βγάζουν στον Κόλπο της Καλλονής και κουβαλούν στην αγορά ιδίως του Πολιχνίτου. Ποιος δεν ξέρει ότι ο γλυκάνισος που αρωματίζει τα ξακουστά Μυτιληνιά και Πλωμαρίτικα ούζα είναι προϊόν μόνο του Λισβορίου; Και ποιος δεν έφαγε το γλυκύτατο σταρένιο ψωμί και τα επίσης υπέροχα σταρένια παξιμάδια του Λισβορίου;
Διατείνονται αυτοί που εισηγούνται την κατάργηση του Σχολείου του Λισβορίου, πως σ ένα πολυθέσιο σχολείο διδάσκονται μαθήματα που δεν μπορούν να γίνουν σε ολιγοθέσια σχολεία και πως τα παιδιά που πηγαίνουν σε σχολεία με πολλούς μαθητές και πολλούς δασκάλους, μαθαίνουν πιο πολλά γράμματα. Προσωπικά επειδή τελείωσα το μονοθέσιο σχολείο της Σκάλας Πολιχνίτου, είμαι σε θέση να τους διαψεύσω. Δεν παίζει ρόλο ο αριθμός διδασκόντων και διδασκομένων στη μάθηση κυρίες και κύριοι εισηγητές της κατάργησης του Δημοτικού Σχολείου Λισβορίου, αλλά το μεράκι του δασκάλου, η όρεξή του και οι γνώσεις του, καθώς επίσης και τα προγράμματά σας, που κάθε μέρα τα αλλάζετε και που απ το κακό τα πηγαίνετε στο χειρότερο. Αυτά όλα συμβάλουν στο αν θα μάθουν ή όχι πολλά γράμματα τα παιδιά. Και θέλω να μην ξεχάσω με την ευκαιρία τούτη, να μνημονεύσω τους δασκάλους, που είχαμε στο μονοθέσιο σχολείο της Σκάλας Πολιχνίτου, τη Βασιλική Παπαδοπούλου, τον Κώστα Μαρτζόπουλο, τον Κώστα Λαμπρινό και το Γιώργο Χατζηπαυλή. Να αγιάσουν εκεί που βρίσκονται, γιατί σε δύσκολες εποχές, εποχές πείνας και ανέχειας, μας έμαθαν πραγματικά γράμματα.
Όμως, μέτρησε κανείς πόσους επιστήμονες, γιατρούς δικηγόρους, δασκάλους, καθηγητές, στρατηγούς, παπάδες και άλλους επιφανείς πολίτες, έβγαλε μέχρι σήμερα το ολιγοθέσιο σχολείο του Λισβορίου; Μέχρι και Δεσπότη έχει βγάλει, το Σεβασμιότατο Νικόδημο Αναγνώστου. Πώς, λοιπόν, σήμερα με ελαφριά τη συνείδηση, έρχονται οι κρατούντες και μόνο στα πλαίσια της οικονομίας που θέλει ο «Καλλικράτης» να επιβάλλει προς χάριν του Δ.Ν.Τ. καταργούν ένα ιστορικό σχολείο, σε ένα ζωντανό χωριό στο σιτοβολώνα της Λέσβου; Στο κάτω κάτω ο Νόμος προβλέπει συναίνεση της Τοπικής Κοινωνίας.
Μήπως δεν βλέπουν πόσο αποφασισμένοι και αντίθετοι με την κατάργηση του σχολείου τους είναι οι κάτοικοι του ωραίου και προοδευτικού χωριού; Μέχρι τώρα είδαν την αντίδραση μέσα σε κόσμια και λογικά πλαίσια των γυναικών, μανάδων του Λισβορίου, που αναδεικνύουν το πρόβλημα με επιχειρήματα ακαταμάχητα. Ας μην συνεχίσουν την τακτική τους, αλλά ας αποφασίσουν να αναγνωρίσουν το λάθος τους να προτείνουν την κατάργηση του Σχολείου Λισβορίου και να αφήσουν το σχολείο αυτό να συνεχίσει τη λειτουργία του, γιατί το αξίζει. Γιατί σε αντίθετη περίπτωση, αν συνεχισθεί ο εμπαιγμός, έλεγε ένας Λισβοριανός, πως θα πάρουν οι άνδρες την υπόθεση στα χέρια τους και με τα τρακτέρ, τις θεριζοαλωνιστικές και τα αγροτικά τους αυτοκίνητα, θα ταράξουν τη ζωή της Μυτιλήνης. Στο κάτω κάτω, ας μην ξεχνάμε όλοι μας, πως κάποτε σε πιο δύσκολα και δίσεκτα χρόνια, είχε ακουσθεί πως «Το Λισβόρι, το Λισβόρι, δεν ψηφίζει με το ζόρι».
Επομένως ας αλλάξουν τακτική οι υπεύθυνοι της Παιδείας και ας συμπεριφερθούν με καλό τρόπο στον κόσμο αυτόν, που θέλει εκ των πραγμάτων ιδιαίτερη μεταχείριση.
Ο υπογράφων πάντως, δηλώνω στους αγαπητούς συνδημότες μου, τώρα πια, Λισβοριανούς, πως με την έναρξη του επόμενου Σχολικού έτους, θα φροντίσω να παρίσταμαι στον αγιασμό και να συμψάλλω μαζί με τον καλό Λευίτη, τον πνευματικό άνθρωπο, τον παπά Γιώργη Αλεντά, που εκτός από παπάς του χωριού, είναι και δάσκαλος στο σχολείο Λισβορίου, αφού έχουν δηλώσει όλοι οι κάτοικοι, ότι στο δικό τους σχολείο, θα παρουσιάσουν τα παιδιά τους και πως σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να επιτρέψουν τη μεταφορά τους στον Πολιχνίτο.
Στρατής Π. Πάντας

Τετάρτη, 5 Μαρτίου 2014

ΤΡΙΤΗ 11 ΜΑΡΤΙΟΥ 2014

 ΤΡΙΤΗ 11 ΜΑΡΤΙΟΥ 2014 

και ώρα 5,30 μ.μ 

 διοργανώνεται, από την ενοριακή κοινότητα Λισβορίου
 και τον Πολιτιστικό Σύλλογο Λισβορίου «Ο ΘΕΟΦΙΛΟΣ» 
στο ΓΗΡΟΚΟΜΕΙΟ των Φ.Κ της Ιεράς Μητροπόλεως Μυτιλήνης, Συναυλία παραδοσιακής μουσικής και τραγουδιού

                  αφιερωμένη στη Μικρασιάτικη παράδοση.



                                           
 ΣΥΜΜΕΧΟΥΝ

       Η παραδοσιακή μουικήτης Ι. Μ. Μυτιλήνης που διευθύνε ο π. Ευστράτιος Γιουσμάς.


            Η Ενοριακή παραδοσιακή χορωδία Λισβορίου

Τρίτη, 7 Ιανουαρίου 2014